Artikulli i Javës
Ka thënë gjithëashtu, Sheikhu-l-Islam, Sheikh Abdur-Rahman Ibnu Hassan (Allahu e mëshiroftë) në Ed-Durerus Senijjeh, Vëllimi 11, faqe 478-480:
”Secili kafir patjetër ka gabuar, dhe patjetër edhe mushrikët kanë keqkuptime, dhe besojnë se shirku i tyre (adhurimi) i njerëzve te devotshëm dhe madhërimi i tyre, i bën dobi dhe i mbron këta (mushrik), por ky gabim nuk është arsyetim për ata, e as keqkuptimi i tyre (nuk është arsyetim), por ka thenë Allahu i Madhëruar: ” Medoemos se feja e vërtetë (adhurimi, përkushtimi e nënshtrimi) është vetëm për Allahun. Dhe ata që zgjedhin për mbrojtës e ndihmues të tjerë në vend të Tij (thonë): “Ne i adhurojmë ata vetëm që ata të mund të na afrojnë tek Allahu.” Padyshim që Allahu do të gjykojë mes tyre në lidhje me atë për çfarë ata ndryshuan. Sigurisht që Allahu nuk e udhëzon atë që është gënjeshtar, mohues.”
(Ez-Zumer:3)
Dhe thotë i Lartësuari: ” Një grup Ai e drejtoi dhe një grup meritoi të jetë me të gabuarën, (sepse) në të vërtetë ata zgjodhën shejtanët për mbrojtës e ndihmës në vend të Allahut, duke menduar në këtë mënyrë se janë të udhëzuar drejt.” (Al A’raf:30)
Dhe thotë i Lartësuari: ” Thuaju (O Muhammed): “A t’ju tregojmë Ne humbësit më të mëdhenj për veprat e tyre? Ata përpjekjet e të cilëve janë harxhuar kot në jetën e dynjasë duke menduar se po përfitonin mirësi nga veprat e tyre!”
(El Kehf:103-104)
E ku i ka shkuar mendja këtij (sheikhu këtu i drejtohet personit me te cilen është duke debatuar), a nuk i kupton keto ajete, dhe të ngjashme prej ajeteve të kjarta (muhkamat)?! Kështu që, Ulemat (Allahu i mëshiroftë) na treguan dhe na spjeguan menhexhin e drejtë dhe te saktë, duke cekur ketë çështje në ”Kapitullin mbi Murted”, dhe kurrkush (askush) prej tyre (Ulemave) nuk ka thenë se, nëse dikush flet fjalë te kufrit apo e benë një vepër te kufrit, dhe nuk e di se kjo (fjalë apo vëper) është në kundërshtim me shehadetin, i tilli nuk benë kufr përshkak te xhehlit (mosdijes) se tij!!
Dhe na ka bërë te qartë Allahu ne Librin e Tij, se disa prej Mushrikëve janë injorant pasues qorraz (mukalidun), dhe ky xhehl dhe taklid nuk ka për t’i mbrojtur nga dënimi i Allahut, siq ka thenë i Lartësuari: ”Ka ndonjë nga njerëzit që dyshon dhe kundërshton përsa i takon Allahut nga padituria dhe ndjek çdo shejtan kryengritës (të pabindur ose mohues të Allahut).” (Haxh:3) Deri tek Fjalet e Tij: ”Për të (për shejtanin) është e vendosur se kushdo që i shkon atij nga pas, ai do ta shtyjë në gabim e do ta humbasë atë duke e drejtuar në ndëshkimin e Zjarrit (Tefsir At-Tabari).” (Haxh:4).”
Ed-Durerus Senijjeh, V.11/478-480
Artikulli i Javës
Ulemat e Nexhdit kanë thenë:
“Çështja e dytë: Nga ajo që me veti tërhjek domosdoshmërinë e xhihadit kundër atij i cili është përshkruar me të, është mostekfiri i mushrikëve ose dyshimi në kufrin e tyre, sepse kjo bie në çështjet të cilat e shkatërrojnë Islamin (La ilahe il-la Allah) (Askush nuk meriton, nuk ka të drejtë e nuk duhet të adhurohet përveç Allahut!) Prej këtu, kush përshkruhet me këtë – bëhet kafir dhe gjaku i tij është hallall poashtu edhe pasuria e tij, kurse lufta ndaj tij është vaxhib, derisa nuk fillon që ti bënë tekfir mushrikët.
Argument për këtë janë fjalët e Muhammedit (alejhi selatu ue selam) i cili thotë: ’’Kush thotë 'La ilahe il-la Allah' (Askush nuk meriton, nuk ka të drejtë e nuk duhet të adhurohet përveç Allahut!) dhe pastaj bënë kufr mbi secilin që adhurohet përskaj Allahut - gjaku dhe pasuria e tij janë të mbrojtur.’’ Këtu mbrojtja e gjakut dhe pasurisë lidhen për dy gjëra:
E para: Thënja e fjalës La ilahe il-la Allah (Askush nuk meriton, nuk ka të drejtë e nuk duhet të adhurohet përveç Allahut!).
E dyta: Të bërit kufr në gjithçka që adhurohet përskaj Allahut.
Pra nuk do të jetë gjaku dhe pasuria e një personi e mbrojtur derisa ky person nuk vjen me dy gjëra:
1. E para: Thënja e fjalës 'La ilahe il-la Allah' (Askush nuk meriton, nuk ka të drejtë e nuk duhet të adhurohet përveç Allahut!) kurse me këtë obligohet domethënia e kësaj, e kursesi jo vetëm thënia e saj si frazë pa kuptim, kurse domethënia e saj është Teuhidullah me të gjitha llojet e ibadeteve.
2. E dyta: Të bërit kufr mbi çdo gjë që adhurohet përveç Allahut, me këtë dëshirohet të bërit tekfir mbi mushrikët, distancim nga ata dhe nga çdo vepër tjetër të cilën ata ia kushtojnë dikujt tjetër përskaj Allahut. Dhe prej këtu kush nuk i bënë tekfir mushrikët e shtetit Turk dhe adhuruesit e varreve, sikur janë edhe banorët e Mekkes dhe të tjerë që adhurojnë njerëz të mirë dhe që kanë devijuar nga Teuhidi i Allahut duke rënë në shirk dhe të cilët e kanë ndërruar sunnetin e të Dërguarit të Tij (alejhi selatu ue salam) me risia - i këtill është kafir sikur ata edhe pse e urren Dinin (fenë e tyre) kurse e don Islamin dhe muslimanët.”[1]
[1] Fetvat e ulemave të Nexhdit,V. 4/145-146 Dhe Ed Durerus- Senijjeh, V. 9/291
Artikulli i Javës
Thotë Sulejman b. Sahman (Allahu e mëshiroftë):
”Pasi që mësove se është mosbesim të kërkuarit gjykim prej taghutit (gjygjit të taghutit), e kupton këtë në vijim: Allahu i Lartësuar në Librin e Tij thotë se kufri (mosbesimi) është më i keqë se vrasja.
وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ
”Dhe El-Fitnah (mohimi i Allahut dhe adhurimi i të tjerëve përkrah Tij) është më e keqe se vrasja.”
(El Bekare: 191)
وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْل
”El-Fitnah (Shirku) është më keqë se vrasja.” (El Bekare: 217)
Fjala 'Fitnah' në këtë ajet është kufri dhe shirku.
Nëse ky lloj gjykimi është mosbesim/kufr (tahakum ila taghut), duke ditur se mospajtimet diskutohen para gjygjit të taghutit vetëm për arsye të dynjasë, si mund ta kesh të lejuar të bësh kufr për atë arsye? Njeriu nuk do të jetë besimtarë derisa mos t'a dojë Allahun dhe të Dërguarin e Tij më shumë se të gjitha, dhe derisa mos ta dojë Profetin më shumë se fëmijët e vet, prindërit dhe të gjithë njerëzit tjerë.
Për atë, sikur të jenë në rrezik të gjitha të mirat tuaja në këtë dynja, nuk do ta kishe të lejuar që të gjykohesh/paditesh me të tjerët para gjygjit të taghutëve/shejtanit. Dhe sikur dikush të të kërcënonte me dhunë që të zgjedhish mes gjykimit/padisë me tjetërkënd para ati lloj gjygjit dhe humbjes të mirave të kësaj dynjaje, atëherë do ta kishe obligim që ta sakrifikosh dynjanë, dhe nuk do ta kishe të lejuar që të kërkosh gjykim para gjygjit të taghutit.”[1]
[1] Ed-Durerus-Senijjeh, V. 10/502-511, Kapitulli: Gjykimi i Murtedit, f.275 & Fetvat e ulemave të Nexhdit, V.1/341-343
Artikulli i Javës
Thotë Sheikh Muhammed b. Abdul-Vehhab:
“ Pasha Allahun O vllazni, përmbajuni themelit të fesë (Aslu Dinit), fillimit të saj deri në mbarim - bishtit dhe kokës, e ajo është shehadeti “La ilahe il-laAllah” -(Askush nuk meriton, nuk ka të drejtë e nuk duhet të adhurohet përveç Allahut!). Mësojani domethënien e saj, duani ata që i përkasin asaj, konsideroni ata vëllezër të juaj nëse edhe janë shumë larg jush. Taghutët shpallni kafira, urreni ata që i duan taghutët dhe që polemizojnë ose i mbrojnë ata, ose ata që nuk duan ti shpallin kafira ose thotë për ta: ”Allahu nuk më ka ngarkuar që të merrem me ta.” Ai ka shpifur një rrenë të madhe ndaj Allahut. Përkundrazi, Allahu e ka ngarkuar dhe e ka detyruar që të mirret me ta duke e urdhëruar që të bën mosbesim mbi ta, të distancuarit prej tyre po sikur qofshin ata vëllezërit e tij nga gjaku ose fëmijët e tij. Për Allahun, përmbajuni themelit të fesë suaj që të takoheni me Sunduesin tuaj duke mos i përshkruar Atij shokë në adhurim. O Allah, na merr shpirtin si musliman në Islam dhe na bashko me të mirët.”[1]
[1] Ed-Durerus-Senijjeh, V. 2/119-120
Kjo është Feja Jonë
Tehakum i mjesto tekfira mušrika u vjeri
